Наближуваа, секој за себе, во исто време постојано отстапувајќи, секогаш спремни да исчезнат само со еден скок, просто да се растопат во таа белина наоколу, но сепак постојано и трпеливо освојувајќи секој сантиметар од растојанието, што ги делеше од неговиот прозорец.
„Белата долина“
од Симон Дракул
(1962)
Овојпат доста подолу застана спружен во дирата, со подвиткани нозе и постојано отстапувајќи по малку.
„Белата долина“
од Симон Дракул
(1962)