надвор (прил.) - е (гл.)

Надвор е студено. Стаклата на прозорците се покриени со иње. Бели се и преку нив ништо не може да се види надвор.
„Било едно дете“ од Глигор Поповски (1959)
Ништо не ми е, така… малку ми се слоши, но сега помина… Надвор е тивко?
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
Дојди, ќе ти ги покажам бавчите. Надвор е убаво.
„Невестата на доселеникот“ од Стојан Христов (2010)
Надвор е толку убаво, просто волшебно.
„Читај ми ги мислите“ од Ивана Иванова Канго (2012)
„Сега имам право и јас нешто да барам од тебе. Земи го мантилот. Надвор е есен.“ ...
„Две Марии“ од Славко Јаневски (1956)
Надвор е веќе Одеса, целата нагазена со снежна покривка.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Надвор е мирно, си го слушаме и дишењето.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Месо за ручек
„Чкртки“ од Румена Бужаровска (2007)
Да излезам надвор е глупаво.
„Чкртки“ од Румена Бужаровска (2007)
- Надвор е темница, велам, и сега сите спијат, велам.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
- Капинка, вели, каде е сега Капинка? - Надвор е, велам, Капинка, в градина е, велам.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)