валцер м.

валцер (м.)

Меѓу два Штраусови валцера сме како меѓу два залака од евтин хамбургер или сендвич од туна - никому не му е јасно како тоа меѓу два залака може да летне и да се проживее цела една живеачка.
„Ситночекорка“ од Ристо Лазаров (2012)
Меѓу два Штраусови валцера сме како меѓу два залака од евтин хамбургер или сендвич од туна - никому не му е јасно како меѓу тоа два залака може да летне и да се проживее цела една живеачка.
„Светилничар“ од Ристо Лазаров (2013)
Пред тоа малаксал демнејќи колку валцери може да издржи мочниот меур на Сигмунд Фројд пред да си ја дувне од Виена без да се збогува со своите сестри и без точно да се утврди требен ли е толкав масраф за едно обично ракоплескање во ритмот на Радетскиот марш
„Светилничар“ од Ристо Лазаров (2013)
Тешко ми е да кажам, но, мислам дека понекогаш одредувањето на пиесите како рок или панк опери, мултимедијални проекти или перформанси е само манифестација на недостатокот на способност, како кај амузикалните, да го различат тангото од самбата или валцерите на Штраус од орото Пајдушка.
„Календар за годините што поминале“ од Трајче Кацаров (2012)
Ораџиите нестрпливо чекаат валцерот на младенците да ја отвори сезоната. (Се обложувам дека онаа прекрасна воздржана госпоѓа за два часа ќе меша на маса.)
„Три напред три назад“ од Јовица Ивановски (2004)
— Па валцер не се игра без нозе...
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Александар го истера валцерот речиси беспрекорно – само три пати ѝ ги згазна црвените штикли на Бојана.
„Браќата на Александар“ од Константин Петровски (2013)
Не го одигравме валцерот, ќе ми вели, така ни остана.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Оди малку побргу, вели, и песната ќе ја направиме валцер.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Кога ќе фрлеа поглед кон сонцето ќе им се пристореше дека ноти потскокнуваат во виножитото ама кај ќе им текнеше баш тогаш на Моцарт и сомотските виенски валцери!?
„Ситночекорка“ од Ристо Лазаров (2012)
— Море, ќе удриме еден валцер, вели, и дрвјата да се кренат по нас.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Умира и се менува со нов, ни тој не може да му одолее на летниот валцер... ен два три...ја загнездил мама во себе и танцуваат, танцуваат...ен два три...ен два три...како е можно да не те повлече таа неумолива, таа безгрижна вртелешка...ен два три... нашето страдање е и радост и ново раѓање...ен два три...смеата нека е смела и брза – повеќе да дава помалку да чува...ен два три... зборовите сакати се, мислите немоќни се губат – кога сме плен на тонот снен...ен два три...ен два три...моите бледолики родители меѓу исончаните мускули на танцувачите меѓу црвените жици на решетките...ен два три...ен два три...
„Слово за змијата“ од Александар Прокопиев (1992)
— Нема да го одиграме валцерот, вели Коста со некоја жална, одвај измолена насмевка.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Валцерот зативнуваше, неочекувано да премине во војнички марш.
„Улица“ од Славко Јаневски (1951)
Што ќе играм, господе, си велам, валцер или оро?
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
По завршувањето на првиот став од Моцарт, квартетот продолжи да свири но сега полежерна музика: француски мелодии, валцери, песни, германски и американски фокстрот.
„Белиот јоргован“ од Хајди Елзесер (2012)
Играа по тактот на мелодиите што ги слушаа иако не ги знаеја игрите: танго, валцер, фокстрот, чарлстон, самба, румба, рокенрол, ча-ча-ча, боса нова, полка, а најмногу ламбада која беше хит и која почесто ја повторуваа и чиишто ритам најмногу им се допаѓаше.
„Прва љубов“ од Јован Стрезовски (1992)
Околните дрвја, белината на снегот, ѕвезденото небо почнуваат да се вртат во ритмот на лудечки валцер. – Вака ги ловам – кикотот неземен, а толку вистинит, опчинувачки танцува низ изместениот простор . . . еден, два, три . . .еден, два, три . . .
„Пловидба кон југ“ од Александар Прокопиев (1987)
Тука сега не останало место дури ни за присеќавање на распуштеницата со која врската ја почна со валцер во сала што веројатно исто така веќе не постоеше.
„Продавница за љубопитните“ од Мето Јовановски (2003)
Унгарски чардаши со лути унгарски специјалитети. Валцери на Штраус. Тиролски песни. Француски шансони. Шпански тарантели.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
Повеќе